هلوکاست واقعی

بیا گردنم را بزن باز ثنای تو را گویم این پیام هر “رکوع” است.

تو را غرق می کند بین نعمتها این از شیوه های عذاب خداست.

وقتی به یاد می آورم این همه کم محلی به خدا را احساس می کنم او ساعت ها پشت در اتاقش دو زانو نشسته و فقط برای من اشک ریخته…

ده دقیقه مانده است! هنوز جمعه است و هنوز من چشم به راه…