قطار تهران _ مشهد

کوفیان در یاری از امام “لاف” می زدند این را فقط کمی دیر فهمیدند یعنی درست زمانی که تنی بود از امام اما سری نه…!

قبرها مثل علامت تعجب اند برای من! و من برای قبرها مثل علامت سوال!

هنوز می پرسم از خودم! چرا وقتی یکی میرود خانه خدا خوشحال می شویم اما وقتی میرود پیش خدا ناراحت؟

خیابانها را چراغانی و دل را لجن مالی کردیم برایت و طلبکارانه گفتیم “چرا نمی آیی؟” پی نوشت: به مناسبت نیمه شعبان