دهان دنیا

عاشورا گفت مرا وقتی در غیبت خود را نساخته باشی ظهور را می کنی قتلگاه امام!

یارانش شهید شدن تا فردای بی حسین را نبینند… . . . و منی که تمام روزهایم  بی توست وزنده ام چگونه خودم را در حلقۀ تو و اصحاب ببینمn

خاک بر سر این بندگی قبر من یعنی همین

قضای نماز یعنی خدا هنوز منتظر حرفهایمان نشسته است!

خدایا تملق و چاپلوسی که باید خرج تو می شد پای این مدیر و آن مسئول تلف شد!

حسین را بدقول ها کشتند انان که قول دادند و زیرش زدند.