خدا

جای از خودگذشتگی از خدا گذشتیم!

خدایا پشتم به تو گرم است گمان نکنی به تو پشت کرده ام…!

دیدی چه شد؟ در دنیایی که جای ثابت کردن خودمان بود دنبال اثبات خدا بودیم!!

من جای بنده شدن بندال این و ان شدم خدا…!

خدایا باز مرتکب گناه شدم. به زودی وزارت امور خارجۀ دلم این حرکت را به شدت محکوم خواهد کرد!

کافی است فقط سر قرار باشی… این پایان بی قراری هاست!

خدا می رود از دل و به افسردگی می گوید برو جای من!

قضای نماز یعنی خدا هنوز منتظر حرفهایمان نشسته است!

شاید این انتقام خدا بود دوست داشتن کسی که نباید دوستش داشت

خیانت تو انتقام خدا بود… . . . حالا کمی فهمیده ام خدا از دیدن من با غیر خودش چه  زجری  کشیده است!

خدایا استغفارهایم به استهزایت کشیده شده اند نه؟! . . . حضرت رضا فرمود:  …و المستغفر من ذنب و یفعله کالمستهزء بربّه

هنوز دعایمان بوی امتحان خدا می دهد . . چرا باید یک دنیا تردید ما را بله بگوید خدا؟!