سیاهیِ چادر از کجاست

صفوف فشرده و بهم پیوسته نماز را کودکی بهم زده بود درازکش با مهر بازی می کرد و ما با نماز بازی می کردیم

خدایا تملق و چاپلوسی که باید خرج تو می شد پای این مدیر و آن مسئول تلف شد!

خدایا پشتم به تو گرم است گمان نکنی به تو پشت کرده ام…!

جای علم دنبال درس رفتم! خسر انسان لفی خسر منم!

وقتی به یاد می آورم این همه کم محلی به خدا را احساس می کنم او ساعت ها پشت در اتاقش دو زانو نشسته و فقط برای من اشک ریخته…